گرافیک

سردرگمی میان رنگها: آن گاه که طراحان وب، رنگ کم می‏آورند

اگر Color-Depth یا عمق رنگ نمایشگرهای پشرفته امروزی را 32 بیت در نظر بگیریم (به نسبت نمایشگرهای 8 بیتی یا حتی 4 بیتی قدیم و حتی از آن بدتر 2 بیتی) در تئوری می‏شود 4,294,967,296 رنگ را در این نمایشگرها نشان داد. یعنی این نمایشگرها می‏توانند چهار میلیارد رنگ را نشان دهند.

خوب شاید تا این اندازه ترکیب رنگی متفاوت نداشته باشیم ولی اگر فرض کنیم در فضای رنگی RGB رنگ می‏سازیم، 256*256*256 رنگ یعنی ما امکان ساختن 16,581,375 رنگ را داریم. خوب 16 میلیون رنگ هم کم نیست. ولی مشکل این جاست که گاهی همین طراحان وب، با این حال رنگ کم می‏آورند یا در میان این 16 میلیون رنگ نمی‏توانند ترکیبی رنگی را برگزینند که با سایر رنگهای به کار رفته آنها همخوانی داشته باشد.

طراحان وب برای حل مشکل دست به دامن مفهومی به نام Color Wheel یا گردونه رنگ شده‏اند. گفته می‏شود، نیوتون نخستین کسی است که یک گردونه رنگی درست کرده است؛ اگر چه، من چیز زیادی در این باره که آیا به راستی نیوتون نخستین کس بوده است یا نه، نمی‎‏دانم. اما به قول دنگ زیائوپینگ که می‏خواست عملگرایی‏اش را نشان دهد: «من اهمیتی نمی‏دهم که یک گربه سیاه است یا سفید. تا آن گاه که موشها را شکار می‏کند، گربه خوبی است» حالا همه مهم نیست که گردونه رنگ، تئوری نیوتون بوده یا نوبده. تا هنگامی که برای من خوب کار می‏کند، ابزار سودمندی است.
گردونه رنگ خیلی ساده، بر پایه همان منشور رنگهای آینه‎‏ای درست شده است که برخی از ما در بچگی درست می‏کردیم. سه، چهار، پنج یا شش آینه را به درازی 20 و عرض 3 تا 4 سانتی‏متر می‏دادیم که ببرند (پدری، برادری، آینه‏بری، بالاخره یکی را پیدا می‏کردیم).

بعد اینها را در کنار هم قرار می‏دادیم و دورش را از این چسبهای برق ضحیم می‏چسباندیم. در نهایت می‏شد یک ابزار لوله مانند. حالا هنگامی که در داخل این ابزار لوله مانند نور آفتاب تابانده می‏شد، رنگهای جالبی تشکیل می‏گردید که خودِ من کلی با آن ذوق می‏کردم ((:

اگر می‏خواهید درباره تئوری‏های پشت این منشورهای رنگی بخوانید اینجا و اینجا توضیحات خوبی آمده است. از این سخن‏ها که بگذریم، چند ابزار انتخاب رنگ خوب:


به نظر من، یکی از بهترین ابزارهای انتخاب رنگ است. یکی از ویژگی‏های این سایت، وجود ترکیب رنگهای از پیش تعریف شده و امکان ایجاد یک ترکیب رنگ و ذخیره آن است. در واقع این جا به گونه‏ای یک محیط تعاملی بین کاربران وجود دارد.

این انتخاب‏کننده رنگ نسخه آنلاین برنامه ColorSchemer Studio 2 است و امکانات محدودتری نسبت به خود این برنامه دارد. در این سایت یک گالری از ترکیب رنگهای مختلف هم وجود دارد که به جای این که خودتان ترکیب رنگ بسازید، می‏توانید آن را به کار گیرید

این یک Plugin برای Photoshop است که کار شما در زمان طراحی صفحات خیلی خیلی آسان می‏کند. یکی از ویژگی‏های بسیار خوب این برنامه، امکان پیدا کردن ترکیب رنگ‏های مناسب از تصویر موجود شما است.

این سایت هم با Flash است و برنامه خیلی خوبی را طراحی کرده است. برنامه این سایت تا حدودی شبیه به برنامه kuler.adobe.com است. اما یکی از ویژگی‏های محشر این برنامه که من خیلی دوستش دارم که ترکیب رنگ ساخته شده شما را به صورت Preview در یک صفحه سایت تستی نشان می‏دهد. برای این کار از گوشه سمت راست برنامه گزینه Light page example و Dark page example را انتخاب کنید.

این برنامه ویژگی خیلی خوبی که دارد این است که به شما اجازه می‏دهد تصویر اصلی که می‏خواهید در Header یا در پس‏زمینه یا در هر جای دیگری از سایتتان به کار ببرید را Upload کنید و بر اساس این رنگ، ترکیب رنگهای مناسب را بیابید.

این هم سایت خیلی ساده و کوچولویی است و برای هنگامی که عجله دارید، مناسب است.

این برنامه را باید داونلود کنید و ای چندان بدک نیست.

در این سایت هم کلی ابزار برای کار کردن با رنگها و گالری نسبتا بزرگی از ترکیبهای رنگی از پیش ساخته شده وجود دارد.

صفحه درباره ما مخفی فوتوشاپ CS4

خیلی از برنامه‏نویسان در برنامه‏شان یک Golden Egg یا تخم مرغ طلایی می‏گذارند. Golden Egg بخش مفی در برنامه است که در یک حالت خاص فعال می‏شود. برای دیدن Golden Egg فوتوشاپ کلید کنترل یا CTRL را نگه دارید و از منوی Help فوتوشاپ گزینه About را بزنید.

این هم تصویر حالت معمولی و تصویر Golden Egg فوتوشاپ:
Adobe Photoshop CS4 صفحه آغازینAdobe Photoshop CS4 صفحه آغازین

تخم مرغ طلایی Adobe Photoshop CS4تخم مرغ طلایی Adobe Photoshop CS4

پیدایش فوتوشاپ

برای طراحان وب، طراحان پوستر، کتاب و حتی برای Animatorهایی که آماده‏سازی بافتها را در فوتوشاپ انجام می‏دهند و حتی برای کاربران معمولی که برای روتوش تصاویر خانوادگی از فوتوشاپ استفاده می‏کنند، زندگی بدون فوتوشاپ متصور نیست. فوتوشاپ چنان به بخشی از زندگی تبدیل شده است که گاهی حتی حضور او را فراموش می‏کنیم. اما شاید جالب باشد که بدانیم فوتوشاپ چه تاریخچه طول و درازی داشته است و از کجا به اینجا رسیده است؟ خیلی‏ها بر این باورند که Photoshop محصولی است که از ابتدا در Adobe طراحی و تولید شده است. در حالی که این گونه نبوده و Photoshop همیشه مال Adobe نبوده است.
آقای Glenn Knoll استاد دانشگاه و یکی از عاشقان تصاویر بود و در زیرزمین خانه‏اش، یک تاریکخانه برای فعالیتهای عکاسی‏اش درست کرده بود. آقای Knoll یک علاقه‏مند به فن‏آوری هم بود و از زمان پیدایش رایانه‏های شخصی با آنها آشنا شده بود. علاقه به تصاویر به دو پسر آقای Knoll یعنی John و Thomas هم به ارث رسید.

عکاسی یکی از کارهای مورد علاقه توماس و جان هر دو بود و توماس در تاریکخانه پدر بود که یاد گرفت چگونه از عکسها، چاپهای سیاه و سفید و چاپهای رنگی گرفته می‏شود و چگونه می‏شود بالانس رنگ و Contrast یا وضوح آن را تنظیم کرد. در همین حال که توماس مشغول یادگیری تغییرات در تصاویر در تاریکخانه پدری بود، جان هم به جعبه جادویی کامپیوتر علاقه‏مند شده بود و خودش را با آن مشغول کرده بود. جان در سال 1978 در سن 16 سالگی برای نخستین بار با رایانه کار کرد. رایانه‏ای که پدر او خریداری کرده بود، یک رایانه Apple II Plus با 64 کیلوبایت رم (مقایسه کنید با رمهای 4 گیگابایتی امروز) بود. در سال 1984 جان با خواندن مقاله‏ای در مجله Times به ماکینتاش علاقه‏مند شده و چند ماه بعد آقای Knoll یکی از نخستین Macintoshهای در بازار را خریداری می‏کند.

توماس هم اگر چه عاشق تاریکخانه بود ولی در سال 1987 برای کار پایان‏نامه Ph.D اش درباره «پردازش تصاویر دیجیتال» یک Apple Macintosh Plus خریداری کرد. چیزی که توماس را درباره این رایانه جدید خوشنود نمی‏ساخت، این بود که این رایانه جدید نمی‏توانست نسخه سیاه و سفید شده تصاویر را نمایش دهد. از همین جا نخستین جرقه‏های فوتوشاپ زده شد و جان یک برنامه کوچک برای تبدیل تصاویر رنگی به سیاه و سفید نوشت.

پیدایش Display

برنامه‏ای که توماس برای سیاه و سفید کردن تصاویر نوشته بود، آغازی برای نوشتن برنامه‏های بیشتری برای تغییر در تصاویر شد و از آنجا که با موضوع پایان‏نامه‏اش هم مرتبط بود، تمام تلاشهای وی به گونه‏ای در آن راستا هم به شمار می‏آمد. برنامه‏های توماس، توجه جان را به شدت به خودش جلب کرد. برای جان بیشتر جالب بود که رایانه بتواند در تصاویر دیجیتالی شده، اشیاء از پیش مشخص شده را استخراج کند. همه این کارها نیاز به مقدمه Image Processing یا پردازش تصویر داشت و توماس این کار را آغاز کرده بود. برخی از کارهایی که توماس انجام داده بود با برخی از ابزارهای خط فرمانی (=Command-Line) که شرکت Pixar در C و در سیستم عامل Unix نوشته بود مشابهت داشت. از این رو جان و توماس ابزارهایی را که توماس نوشته بود و همچنین ابزارهای شرکت Pixar را در یک برنامه گردآوری کردند و اسم این برنامه Display گذاشتند.
جان از برنامه Display خیلی خوشش آمده بود ولی تنها این اندازه، برای او کافی نبود و چیزهای بیشتری می‏خواست. جان فکر می‏کرد که چه خوب است اگر Display بتواند تصاویر را در فرمتهای دیگر هم ذخیره کند تا بتوان تصاویر را در برنامه‏های دیگر چاپ کرد. از سوی دیگر جان تصاویری را که از بخش گرافیک کامپیوتری شرکت ILM گرفته بود در Display باز کرد. اما این تصاویر در نمایشگر او خیلی تیره نشان داده می‏شدند. جان از توماس برای توانایی‏های او در پردازش تصویر کمک خواست و تلاش این دو نفر، به افزایش توانایی‏های این چنین به Display گردید.

ImagePro - تجاری کردن برنامه

پس از تغییرات زیادی که در برنامه Display داده شد، توماس و جان اسم برنامه را در سال 1988 به ImagePro تغییر دادند. این اسم برای برنامه‏ای که ویژگی‏های پردازش تصویری این چنین داشت، مناسب‏تر بود. در این موقعیت توماس منتظر به دنیا آمدن نخستین بچه‏اش بود و از همین رو تحت فشار بود تا کاری پیدا کند. اما تصمیم گرفت تا شش ماه دیگر به خودش فرصت دهد تا نسخه بتای ImagePro را پایان یابد و جان هم در Silicon Valley که از سالهای پیش به قطبی برای صنعت رایانه تبدیل شده مشغول به بازاریابی برای این برنامه شد. خیلی جالب است که خیلی از شرکتهایی که جان به آنها سر می‏زد خیلی از برنامه این دو خوششان می‏آمد ولی علاقه‏ای برای خرید آن نداشتند. برای نمونه شرکت SuperMac برنامه آنها را رد کردند چون آنها نمی‏دانستند چگونه باید ImagePro را در کنار برنامه پردازش تصویر خودشان به نام PixelPaint جا بدهند.

نخستین فروش تجاری برنامه و شرکت Adobe

اما در این میان یک شرکت به نام BarneyScan به برنامه توجهاتی نشان داد. جان و توماس پیشنهاد دادند که شرکت به همراه Scanner خودش یک نسخه از برنامه‏ای که حالا Photoshop نام گرفته بود را هم به صورت Bundle یا یکپارچه در یک دوره محدود بفروشد. 200 نسخه از فوتوشاپ به همراه Scannerهای شرکت به فروش رفت.

در این میان برادران Knoll یک شانس خیلی بزرگ آوردند. تیم داخلی خلاق Adobe به برنامه علاقه نشان داد و خیلی زود قراردادی بین این دو بسته شد. در فوریه 1990 پس از 10 ماه برنامه‏نویسی نسخه 1.0 فوتوشاپ عرضه شد و این کار سال بسیار جذابی را برای برادران Knoll ساخت.
تصویر صفحه آغازین Adobe Photoshop نسخه  1.0.7تصویر صفحه آغازین Adobe Photoshop نسخه 1.0.7

توماس برای همیشه درگیر این پروژه تازه شد. جالب این جاست که توماس هیچ وقت فرصت نکرد پایان‏نامه دکتری‏اش را به پایان برساند. یک جورایی سرنوشت درس خواندن توماس من را یاد بیل گیتز می‏اندازد که لیسانس حقوق را در دانشگاه هاروارد در سال دوم دانشجویی‏اش رها کرد یا برای من یادآور استیو جابز است که هیچ گاه به دانشگاه نرفت. به هر روی توماس هنوز در Adobe مشغول کار است و اسمش در همه همه نسخه‏های فوتوشاپ تا کنون نخستین نفر فهرست در صفحه «درباره ما» فوتوشاپ آمده است.

جان هم به شغل خودش در شرکت ILM به عنوان رییس بخش افکتهای تصویری در پروژه‏هایی همچون فیلم Mission Impossible محصول سال 1996 و Star Trek: First Contact محصول سال 1996 و جنگهای ستاره 1: تهدید شبح یا Star Wars: Episode I - The Phantom Menace ادامه داد. آقای Knoll استاد دانشگاه ماند و تاریکخانه را هم جمع کرد و به جایش Photoshop را به کار گرفت. (:

شرکت Adobe از آن هنگام تا کنون برنامه‏های زیادی برای پردازش تصویر، فیلم و صوت مانند Photoshop، Photoshop Elements، Photoshop Albums، ImageReady، Illustrator، Premier Pro، Premier Pro، Premier Elements، After Effects درست کرده است و در صنعت خودش به یک رهبر یا Leader تبدیل شده است. شرکت Adobe همچنین تکنولوژی‏هایی همچون Postscript، PDF و TrueType را درست کرده است که هر کدام تاریخچه جالبی برای خود دارند. TrueType بعدا به مایکروسافت واگذار شد.

درست است که شرکت Adobe برنامه‏های پردازش صوت، پردازش تصویر و ساخت مستندات الکترونیکی را به فروش می‏رساند ولی اسم Adobe همیشه با دو نام Photoshop و تکنولوژی PostScript این شرکت که سبب پیدایش PDF گردید همراه بوده است. تلاش توماس و سرمایه‏گذاری درست Adobe نتیجه داد و حالا Photoshop جایگاهی را به دست آورده است که هیچ برنامه رقیب دیگری حالا حالاها نمی‏تواند به آن دست یابد.
جعبه فروش Adobe Photoshop 1.0جعبه فروش Adobe Photoshop 1.0

پیوندها

بزرگ کردن هوشمندانه تصاویر، شگفتی تازه فوتوشاپ CS4

سال گذشته آقای Shai Avidan که در رشته علوم کامپیوتر دکترا دارد، الگوریتمی برای تغییر اندازه یا Resize کردن تصاویر بیرون داد که با هوشمندی تصاویر را بزرگ یا کوچک می‏کند. در آن زمان، همه از این روش تازه، شگفت‏زده شده بودند.

روش کار این الگوریتم این است که بخشهای مهم تصویر را هنگام کوچک کردن و بزرگ کردن ثابت نگه می‏دارد و بخشهایی را که بزرگ و کوچک کردن آنها، سبب دفرمه شدن تصویر نشود، با هوشمندی در کنار هم دیگر تکرار می‏کند. در این صفحه می‏توانید این روش تازه Resize کردن تصاویر را عملا تست کنید.
کار آقای آویدان، خیلی‏ها را به شدت متعجب کرده بود و افراد زیادی خواستار این ویژگی در فوتوشاپ شدند. برای نمونه Michael Arrington که نویسنده وبلاگ مشهور TechCrunch است، نوشت که من این ویژگی را فورا در فوتوشاپ می‏خواهم. شرکت Adobe هم خیلی زود آقای آویدان را استخدام کرد تا این فن‏آوری را در داخل محصولات Adobe و به ویژه Photoshop پیاده‏سازی کند.


و حالا پس از گذشت یک سال که Photoshop CS4 هم بیرون آمده است، این ویژگی به فوتوشاپ افزوده شده و می‏توانید در نسخه جدید فوتوشاپ ازش استفاده کنید. Adobe اسم این روش تازه‏ی Resize کردن را Content-Aware Scaling یا «تغییر اندازه با در نظر گرفتن محتوا» گذاشته است. نسخه جدید فوتوشاپ را می‏توانید 699 دلار از شرکت Adobe بخرید یا این که مثل من با 2000 تومان از همین مغازه‏های کامپیوتری خودمان خریداری‏اش کنید (;

سرگذشت آقای آویدان، یک نشانه خوب برای همه شماها است که اگر خوب درس بخونید، به یک جاهایی می‏رسید؛ اگر چه یادتون نره که ترشی هم نباید زیاد بخورید ((:

طراحی سه بعدی با فوتوشاپ

فوتوشاپ بیشتر برای بهبود تصاویر و کارهای گرافیکی پیکسلی و دو بعدی درست شده است. ولی با این حال امکان انجام یک سری از کارهای سه‏بعدی اولیه در آن وجود دارد. برخی با همین امکانات اولیه، کارهای سه‏بعدی خیلی قشنگی را در فوتوشاپ انجام می‏دهند.

آموزش گام به گام ساخت این فنجان سه‏بعدی چوبی را می‏توانید در اینجا ببینید و بخوانید.


اگر به طراحی سه‏بعدی در فوتوشاپ علاقه دارید و دوست دارید بیشتر با این کار آشنا شوید یا اگر آموزش قبل برایتان دشوار است و آموزش ساده‏تری را می‏خواهید، این نوشته را بخوانید که درباره طراحی یک جعبه معمولی در فوتوشاپ است. نکته جالبی که درباره این آموزش وجود دارد این است که از یک تصویر دو بعدی برای طراحی سه‏بعدی استفاده شده است.

اگر شما هم در تمرین‏هاتون، یک طراحی سه‏بعدی در فوتوشاپ انجام دادین، هر چه قدر هم که ساده بود، حتما برای من به i [at] jamejamins.ir بفرستید. من حتما برای این کارتون نمره در نظر می‏گیرم (;

Syndicate content