پس از دو سه روز بیماری، دیدن این فرش خاکی، اساسی حال من را جا آورد:

این فرش خاکی که در اندازه 120 متر مربع است، از خاکهای جزیره هرمز به دست 10 هنرمند از رشته گرافیک و نقاشی و 50 تن از ساکنین جزیره هرمز درست شده است. دیدن این تلاش همگانی زیبا است و ستودنی. شما را نمیدانم، ولی این تلاش گروهی احساسات من را بدجوری تحریک میکند |: در آن دورهای که دانشجو بودم هم این کار گروهی را زیاد دوست داشتم. چه زمانی که مجله کنج دنج را میزدیم، چه زمانی که مجله آزادراه را آماده میکردیم، چه تلاشهایمان با بچهها در انجمن کامپیوتر دانشگاه، همه برایم از این نظر جالب بود که یک کار گروهی به شمار میآمدند.
از کار گروهی این گروهِ فرشِ خاکی که بگذریم، یکی از عشقهای همیشگی من هم نقاشی بوده است. (راستی به زودی تصمیم دارم نقاشیهایی که کشیدهام در یک بخش جداگانه در این روزنوشت کوچکم بگذارم) این تلاش گروهی و این کار هنری که گرد هم بیایند، حسابی من را سر ذوق میآورد. پس از این دو سه روز بیماری، تجربه خوبی بود. جالب این جاست که اسم این فرش خاکی را گذاشتهاند، خلیج فارس.

اسم خوبی برای این فرش برگزیده شده است. ای کاش وقت و پولش بود و میتوانستم بروم جزیره هرمز و خودم از نزدیک این فرش را ببینم و به هنرمندانش بگویم دستمریزاد!
راستی یک تکه فیلم هم از این فرش، به پیوست این نوشتار آمده است؛ کیفیتش پایین است ولی ارزش بارگزاری کردن را دارد. دیگر عکسهای این فرش را هم در خبرگزاری ایسنا و خبرگزاری مهر ببینید.
آخرین دیدگاهها
5 روز 14 ساعت پیش
6 روز 30 دقیقه پیش
6 روز 3 ساعت پیش
6 روز 7 ساعت پیش
2 هفته 5 روز پیش
3 هفته 2 روز پیش
3 هفته 2 روز پیش
3 هفته 3 روز پیش
3 هفته 3 روز پیش
3 هفته 3 روز پیش