آهنگ هر چی بخواد بشه، می‏شه یکی از آهنگهای مشهور و به یادماندی است که در فیلم مردی که زیاد می‏دانست به کار رفته است. اگر فیلم را دیده باشید، احتمالا می‏پذیرید که بخشی که این ترانه درش به کار رفته است، از بخشهای بسیار به یاد ماندنی و دوست داشتنی فیلم است. آهنگ را خانم Doris Day خوانده است که خودش هم بازیگر فیلم هیچکاک است و خودش هم در فیلم ترانه را اجرا می‏کند.

نمی‏دانم که فیلم هیچکاک است که آهنگ Doris Day را به یاد ماندنی کرده است یا این آهنگ او است که به فیلم هیچکاک رنگ و بوی دیگری داده و آن را به یاد ماندنی کرده است.

دوریس دِی در این آهنگ از آسان گرفتن زندگی و این که نباید از دنیا متوقع باشیم و به خودمان و به دنیا فرصت بدهیم تا آینده پیش‏رو هر چه که هست به سراغ ما بیاید و این که نباید ناله کنیم و از بدی دنیا سخن بگوییم و به جای آن از هر آن چه هست لذت ببریم سخن می‏گوید. اصل بسیار مهمی که به باورِ من همگی باید آن را به خوبی به خاطر بسپاریم و یاد بگیریم این است که نباید از دنیا توقعی داشت. اگر چنین نگرشی بر وجود ما حاکم شود، دیگر نه مشکلات آن چنان ما را ناراحت و سست می‏کند و نه به خاطر نداشتن یک چیز دلمشغولی ذهنی پیدا می‏کنم. من سالها است که در چنین فضایی زندگی می‏کنم و به راستی از آن لذت برده‏ام. آهنگ را بشنوید:

ترجمه متن آهنگ را اینجا بخوانید: (منبع: رادیو زمانه)

وقتی دختر کوچولویی بودم
از مادرم پرسیدم: من چی می‌شم؟
آیا خوشگل می‌شم؟
آیا پولدار می‌شم؟
مادرم به من اینو گفت:

هرچی بخواد بشه، می‌شه
هرچی بخواد بشه، می‌شه
آینده مال ما نیست که بتونیم ببینیمش
هرچی بخواد بشه می‌شه
هرچی بخواد بشه می‌شه

وقتی بچه مدرسه‌ای بودم
از معلمم پرسیدم: چه تلاشی باید بکنم؟
آیا باید نقاشی کنم؟
آیا باید آواز بخونم؟
این جواب هوشمندانه رو به من داد:

هرچی بخواد بشه، می‌شه
هرچی بخواد بشه، می‌شه
آینده مال ما نیست که بتونیم ببینیمش

هرچی بخواد بشه می‌شه
هرچی بخواد بشه می‌شه

وقتی بزرگ شدم و عاشق شدم
از معشوقم پرسیدم: چی در انتظار ماست؟
آیا رنگین کمانی خواهیم داشت
هر روز و هر روز؟
و این پاسخی بود که معشوقم به من داد:

هرچی بخواد بشه، می‌شه
هرچی بخواد بشه، می‌شه
آینده مال ما نیست که بتونیم ببینیمش
هرچی بخواد بشه، می‌شه
هرچی بخواد بشه، می‌شه

حالا من خودم بچه دارم
اونها از مادرشون می‌پرسن: من چی می‌شم؟
من خوش تیپ می‌شم؟
من پولدار می‌شم؟
من با مهربانی به اون‌ها می‌گم:

هرچی بخواد بشه می‌شه
هرچی بخواد بشه می‌شه
آینده مال ما نیست که بتونیم ببینیمش
هرچی بخواد بشه می‌شه
هرچی بخواد بشه می‌شه

من با شنیدن این ترانه و خواندن متن آن یاد شعر مشهور خانم ژاله اصفهانی می‏افتم که دو سال پیش درگذشت. من این شعر او را بسیار بسیار دوست می‏دارم:

می‌دود آسمان
می‌دود ابر
می‌دود دره و می‌دود كوه
می‌دود جنگل سبز انبوه

می‌دود رود
می‌دود نهر
می‌دود دهكده، می‌دود شهر

می‌دود، می‌دود دشت و صحرا
می‌دود موج بی‌تاب دریا
می‌دود خون گلرنگ رگها

می‌دود فكر
می‌دود عمر
می‌دود می‌دود می‌دود راه
می‌دود موج و مهواره و ماه
می‌دود زندگی خواه و ناخواه
من چرا گوشه‌ای می‌نشینم