خیلی از برنامه‏نویسها باورهای اشتباهی دارند که سبب می‏شود در کارشان پسرفت داشته باشند یا پیشرفت قابل توجهی نکنند. من بر اساس تجارب خودم، برخی از این باورهای اشتباه را فهرست کرده‏ام.

البته باید توجه داشت که برخی از این باورها، الزاما هم ربطی به برنامه‏نویسها ندارد و شاید درباره خیلی‏ها دیگر هم درست باشد. (برای نمونه همین مورد اول)

اصرار بر باور خودمان

این که اصرار داشته باشیم حتما باور ما درست است، سبب می‏شود که سخن بقیه را نشنویم؛ حتی اگر تظاهر به شنیدن آنها بکنیم.

همیشه باید این شک را داشت که شاید راه حل ما یا شیوه تفکر ما نسبت به یک مسئله درست نباشد؛ تا بتوان سخن بقیه را شنید، درک کرد و آن را بی طرفانه سنجید.

مشتری هیچ وقت نمی‏داند که چه می‏خواهد

اگر حتی شش ماه در زمینه برنامه‏نویسی کار کرده باشید، به احتمال زیاد این سخن را بارها و بارها از دوستان، همکاران و یا رئیستان شنیده باشید. در حالی که به نظر من، این مسئله همیشه درست نیست. بعضی وقتها (اگر نگویم خیلی وقتها) مشتری دقیقا می‏داند که چه می‏خواهد. اگر چه شاید بتوان بهبودهایی را به او پیشنهاد کرد.

دلیل این که کد یک نفر را نمی‏توان خواند، درست کد ننوشتن او است

همیشه خواندن کد دشوار است. حتی خواندن بهترین و تمیزترین کدهای نوشته شده به دست بهترین برنامه‏نویسان دنیا. من سه دسته مشخص کد را به شخصه زیر و رو کردم: کدهای Net Framework، کدهای VCL (کتابخانه کنترلهای دیداری دلفی) و کدهای CentOS (یک نگارش مشهور لینوکس که خیلی شبیه به Redhat درست شده ولی رایگان است). همه کدها به شدت تمیز و ساختار مند نوشته شده‏اند ولی با این حال خواندن آنها دشوار بوده و نیاز به تمرکز دارد.

بنابراین این قدر سخت‏گیر نباشید و از کد بقیه ایراد نگیرید. کد فعلی خود شما هم اگر توسط یک برنامه نویس حرفه‏ای‏تر بازبینی شود، شاید کاملا غیر بهینه و زشت به نظر بیاید و او بتواند کد شما را خیلی بهتر و تمیزتر بنویسد. توجه داشته باشید که همه کدها (به نسبت کد بهتر) کثیف هستند. مطمئنا حتی کدهای کتابخانه‏های بالا را که مثال زدم هم می‏شود بهبود داد. همه چیز نسبی است.

برنامه‏نویسی مهمترین و بزرگترین بخش یک پروژه است

این باور کاملا نادرست است. من شخصا از داشتن چنین باوری، بسیار ضرر کردم. حداقل تحلیل و طراحی یک سیستم بخشهای بسیار مهمی هستند که در کنار برنامه‏نویسی قرار می‏گیرند.

تازه همه اینها، بخش فنی کار هستند. مسائلی مانند بازاریابی، جذب مشتری، ارائه درست محصول، کارهای حقوقی (ثبت شرکت، نوشتن قراردادها)، مدیریت درست، طراحی استراتژی درست برای فروش، کارهای خدماتی (نظافت محل کار، فراهم کردن فضای مناسب کاری و ...)، بسته‏بندی درست، طراحی گرافیکی، طراحی وبسایت برای عرضه محصول، تبلیغات درست، تعیین درست بازار هدف، استخدام نیروهای درست برای بخشهای پروژه، زمان‏بندی درست و خیلی کارهای دیگری تعیین کننده هستند.

حتما قبلا کسی این کار را کرده است

«به خودت زحمت نده. لازم نیست بنویسی‏اش. فقط توی گوگل جستجو کن. حتما کسی قبل از ما این کار را انجام داده است.» یا «چرا چرخ را دوباره اختراع می‏کنی» این جملات را هم احتمالا کسانی که در گروه‏های برنامه‏نویسی کار کرده‏اند زیاد شنیده‏اند.

اگر چه کلا حرف درستی است ولی خیلی از مواقع هم سبب عقب راندن شما می‏شود. شما به خیال این که، کدی که می‏خواهید بنویسید قبلا نوشته شده است، کلی در اینترنت می‏گردید و در نهایت چیزی پیدا نمی‏کنید. به نظر من همیشه، همه چیزها را قبلا نوشته نشده است.

هر چه یک کد طولانی‏تر باشد، احتمالا حرفه‏ای تر است

این دیگه از آن باورهای کاملا نادرست است. بر اساس قانون KISS یا «نادون هر چه ساده‏تر بهتر»، روش ساده‏تر برای انجام یک کار، درست‏ترین روش است. تا به حال بسیار پیش آمده که کدی که دو روز سر آن وقت گذاشته‏ام را مرور کردم (که مثلا شده است 1000 خط) و دیده‏ام که چقدر همه چیز را پیچیده کرده‏ام. همه چیز را پاک کرده‏ام و دوباره خیلی بهتر و موثرتر و کم‏باگ تر آن را با 50 خط نوشته‏ام.
این را باید همیشه به خاطر داشت که می‏شود کد را ساده‏تر و بهتر نوشت. این طوری باگها هم کمتر می‏شوند و خطایابی هم آسان‏تر خواهد بود.

برنامه‏نویسی خیلی کار با حال و خفنی است

برنامه‏نویسی جذابیتهای خیلی زیادی دارد. ولی از سوی دیگر مانند همه کارها است. دقیقا مانند همه کارهای دیگر دنیا. آن چنان که فکر هم می‏کنید این کار با حال و خفن نیست.

برنامه‏نویسی پیچیده‏ترین کار دنیا است

مطمئن باشید از این کار پیچیده‏تر هم وجود دارد. کارتان را مقایسه کنید با کار یک دندان‏پزشک، جراح قلب، مدیر عامل شرکتهای بزرگ دنیا، طراحان معمار، مدیر پروژه برج دبی و خیلی کارهای دیگر. این قدرها هم به خودتان اعتماد به نفس نداشته باشید.

اینها چیزهایی بود که به ذهن من می‏رسید.